Ne uğraşacaksın kardeşim.
Uçak yapmakla, otomobil üretmekle, domatesle, patlıcanla, biberle..
Alman veriyor sana 50 bine otomobili. 100 bin gümrük vergisi, 50 bin ÖTV bir elli bin de KDV.
Tüketiciye satıyorsun 250 bine.
Uçak mı lazım.
Trump’a bir ziyaret. Zaten önüne koyuyor ABD Firmalarının uçak listelerini, alım antlaşmasına da bizzat şahitlik ediyor.
Ara sıra da memleket büyüklerimize, başka memleket büyüklerinden Hediye! Uçak da geliyor nasılsa.
İşin gücün yok Pazar araştırması yapacaksın, fabrika kuracak adamlar seçeceksin, onların ürettiği otomobil beğenilmeyecek, Pazar yapmayacak, al sana sıkıntı.
Tarımda da öyle bakıyorlar, bizi yönetenler meseleye.
Patatesin fiyatı mı arttı, çağır yandaş ithalatçıyı, getirsin gemiler dolusu patatesi.
Dağıtsın ülke geneline.
Çok düşmese de fiyatlar dizginlenir.
Ne uğraşacaksın üretim planlaması ile, teşvikle.
Biber mi pahalandı, ver talimatı belediyelere. Birer seyyar kamyon, Antalya’dan yüklesin malı, benzin mazot gideri belediyeden. Vergiden muaf. Semt semt gezdir hesaplı şekilde tüketici domates, patlıcan, biber yesin.
Ama birileri çıkıp işin şeytanlığında.
Soruyorlar işte;
“Devlet fındık satmaz diye, devlet zeytinle uğraşmaz diye, devlet çaycılık yapmaz diye, devlet kasaplık yapmaz diye yok edilmedi mi FİSKOBİRLİK, TARİŞ, Et ve Balık Kurumları, Sümerbanklar, Tekel, Çaykur, Şeker Fabrikaları elden çıkarılmadı mı, kalanlar Varlık Fonuna aktarılarak denetim dışında gün gün batışa sürüklenmiyor mu?” diye.
“Damızlık hayvan üretiminde, sütte, peynirde hatta hindide fiyat unsuru olan Devlet Üretme Çiftlikleri AKP İktidarı ile birlikte peşkeş çekilmedi partililere?” diye..
Hani diyor ya memleket büyükleri, “Faiz lobisi ekonomimizle oynuyor..”
Hayır faiz lobisi oynamıyor ekonomi ile.
Ekonomi ile oynayanlar “İthalat lobisi”ni oluşturan 5-10 yandaş.
Ve artık anlayın,
Bu hükümetin tarım, köylü, hayvancılık diye bir sorunu yok.
Anayasanın amir hükmüdür, “Milli gelirin yüzde biri tarımsal kalkınmanın desteklenmesi için ayrılır” ilkesi..
Ayırıyorlar mı?
Hayır.
Ayırdıkları rakamı bile zamanında ödemiyorlar ki, çiftçiye can suyu olsun.
Bütün dünya ve gelişmiş ülkeler tarım ve hayvancılığı belli bir program dahilinde sübvanse eder.
Bizimkiler, Anadolu toprakları ekilemezken Sudan’da milyonlarca metrekare arazi kiralayıp oranın tarımını ayağa kaldırmaya çalışır. Beceremeyince de milyonlarca dolar harcanan projeler iptal edilir.
O nedenle kafa yormak istemiyorlar bu tür şeylerle.
Ne diyordu dönemin Tarım Bakanı, “Paramız var ki dışarıdan ithal ediyoruz..”
İşin özeti.
Getir nohutu, üstüne koy gümrük vergisini KDV’yi. Hem hükümet kazansın, hem de yandaş nohut ithalatçısı.
Köylüyü çiftçiyi ne yapacaksın diye soruyorsun ya, çok safsın.
Sarsın yorganını sıkıca gelsin kent varoşlarına.
Nasılsa Belediyeler her sabah ucuz ekmek veriyor.
Her il ve ilçede kurulan kamu vakıfları, geliri olmayanlara belli zaman dilimlerinde iaşe ve kömür de dağıtıyor.
Yaşlısı ve hastası varsa, yine devlet o aileye hasta bakım maaşı bağlıyor.
Yaş 65’i geçtiyse varoştan kente, kentten varoşa gidip gelmek bedava.
“Millet Kıraathaneleri” de açılıyor tek tek gideni geleni olmasa da.
Ye keki, iç çayı, yuvarlan çimlerde.
Çocuğun eğitimi mi dediniz.
Envai çeşit vakıf onların hizmetinde.
Hastalık mı dediniz, “Yeşil Kart” bu günler için var..
Oy zamanı geldiğinde de süreceksin “Beka” meselesini masaya.
Sahi Beka demişken, gerçek ülkenin bir beka sorunu var mı?
Bana göre var.
Eğer bir ülkenin demokratik sistemi risk altına sokuldu ise o ülkenin beka sorunu vardır.
Eğer bir ülkenin adaleti, adalet olmaktan çıkarıldı ve Uluların! ricasıyla kararlar alınıyorsa, yerel yargı Anayasa Mahkemesine kafa tutuyorsa, Türkiye Büyük Millet Meclisi Anayasa Mahkemesi yerine ona kafa tutan yargı kurumunun yanında yer alıyorsa o ülkenin beka sorunu vardır.
Eğer bir toplumun en hayati ihtiyacı olan beslenmesi, ilacı dışarıdan geliyor, en stratejik kurumları yabancıların eline geçmişse o ülkenin beka sorunu vardır.
Eğer bir ülke, devletlerle değil, örgütlerle başka devletlerin yönetimlerine operasyon çekiyorsa, o ülkenin beka sorunu vardır.
Ve eğer bir ülkede, toplumun çok büyük bölümü yaşanan gaflet ve delaletten bihaber ise, yani medyasının gösterdiği tozpembe tablolara inanıyor, iktidar ve ortağının güdümündeki kanallardan başka haber izlemiyorsa o toplumun da geleceği aydınlık değildir.
Hepsinden önemlisi ise, artık yoksulluk çizgisinde yaşayan halk açlık, orta halli çoğunluk ise yoksulluğu kabul etmiş, buna rağmen “Ama” demekten, “Fakat” demekten acizse o toplumun yaşadığı ülkenin de beka sorunu vardır.
Galiba biz, varsa bile beka sorununu yaratanlardan, hala beka sorununu çözmeyi umuyoruz.
O nedenle ben, belki de son kez sandığa gideceğimiz önümüzdeki seçimlerden çok şey beklemiyorum.
Siz seçime kadar yaşayacağımız, bize yaşatılacak kara kışa hazırlıklı olun.
Tedbirinizi şimdiden alın.
Yağınızı, çayınızı, şekerinizi, bulgurunuzu, makarnanızı stok edin. Tabii edebilecek gücünüz kaldı ise.
Kriz, Buhran gibi sözlerin hafif kalacağı 'Kıtlık' günleri çok uzağımızda değil.